آن چنان به هم وابسته شده ایم که زبانزد خاص و عام شده بودیم و هر روز تمام فکرمان این بود که بیشتر از دیروز به هم برسیم و در جوار همدیگر باشیم و به معنای واقعی کلمه با درک والا و خواندن درست همدیگر همچون یک روح اندر یک جسم در آییم. شاهد دوستم داشت و بی من عزایش بود و من نیز دوستش داشتم و بی آن ماتمم بود، چه ساعت ها که در کنار هم نشستیم و از راز موفق زیستن و موفق بودن دم زدیم و چه برنامه های نوینی برای موفقیت طراحی کردیم و چه شب هایی که به امید و صال به بالاترین سکوی سعادتمندانه زیستن تا سپیده دم صبح بیدار ماندیم. روز و شب تنها به فکر آن بودیم که همین امروز با کمک مخلصانه همدیگر فضای با هم بودن را روشن تر کنیم نه فردا که هر آن دیگر دیر است...
در این حال و هوا بودیم که فلک طوری دیگر چرخید و دور زمانه به مبارزه با ما برخاست تا هر طوری که باید و شاید و به هر بهانه و بهایی که شده ما را از هم جدا سازد. سخن کوتاه کنم متأسفانه روز موعود فراق فرا رسید شاهد برخلاف همیشه این بار برای وداع سراغم آمده بود و دقیقاً این جمله را گفت: باید رفت و این داستان تلخ تقدیراست. در دیاری که اکثریت حتی برای یکبار ما را خوب نفهمیدند جایمان تنگ تر از تنگ است. کلی از شهر گله مند بود، هنوز یادم می آید وقتی که گفت: این شهر جای من و تو نیست. دلیلش را پرسیدم بی مهابا جوابم داد، به هزار و یک دلیل ... که هرکس را نتوان از آن باخبر کرد باشد که روزی همه ناگفته ها را به تو خواهم گفت...
شاهد را گفتم ولی من و تو عهد و پیمان بسته ایم که تا آخرین لحظه زندگی جز به اوج موفقیت به چیز دیگری فکر نکنیم و خود بهتر می دانی که من به کوری چشمان همه مفسدان و محسدان وجودم و قلمم را وقف خدمت به شهر و شهروندانم کرده ام در حالی که از شدت جاری شدن سیل اشک چهره های همدیگر را خوب نمی دیدیم  دستی تکان داد و رفت و قبل رفتنش آرام نگاهی کرد و با کلام آرام بخش خود گفت: تا ابد با تو می مانم...
به قلم : امین چنانی   

نوشتن نظر
نام:
ایمیل:	اعلام نکردناعلام کردن
آدرس سایت:
عنوان:
قالب نوشته:	-رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."